در راه آسمان

برداشت ذهنی شما از این تصویر چیست؟!

پسرک می نوازد

کودکی اش را

در غروبی خسته

 خودم را در آینه مینگرم. مثل یک «هیچ» به یک «وهم بی پایان» در پس آینه خیره میمانم؛

 روزها از پی هم می گذرند و من هم از پی این روزها میگذرم؛ از خودم یا شاید هم از هیچی که میان آینه خیره نگاهم می کند...

به بزرگ سلام می دهم

بزرگ را می بویم

بزرگ را می نوشم

بزرگ را میان دستهایم

لمس می کنم

با بزرگ می رقصم

می خندم

عاشق می شوم

گذر می کنم

متولد می شوم

پاییز دل را که داند شد خزان

یار بی وفا داند خون بران

کفش هایم را  

دیگری خواهد پوشید 

جاده ای که در آن قدم می زنم 

دیگری خواهد پیمود 

معشوقه هایم را  

دیگران تصاحب خواهند کرد 

تنها چند آهنگ و چیزهای دیگر  

برای دوستانی که با دقت انتخاب شده اند، باقی خواهد ماند. 

دوستانی که زیاد نیستند، اما با دقت انتخاب شده اند 

                                                                               شل سیلور استاین

بازم سلام بزرگ جان.

بازم یه سوال برام پیش اومده و نمی دونم که جوابمو می دی یا نه؟

تاحالا به کلمه اشتباه فکر کردی؟

شاید فکر کرده باشی و شایدم نه .

اشتباه یعنی : خود را گم کردن - خود را فراموش کردن - یعنی حماقت - یعنی احساسی بودن و یعنی من و تو. ( البته می توان گفت که اشتباه تاحد بسیار کمی به کشف حقیقت می انجامد )

پس اشتباه باید باشد.

به یاد چارلز داروین

وقتی زندگی چارلز داروین را می خواندم ،پیش خود فکر کردم که در دهه ی سوم زندگیم هستم و سرانجام پرونده ی زندگیم بسته خواهد شد ،چه کاری در پیش بردن قافله ی تمدن انجام داده ام؟هیچ.احساس ناامیدی به ادمی دست می دهد.چارلز داروین شجاعترین دانشمند بوده است.بسیاری از دوستانش چون سجویک پس از طرح نظریه انواع با او دشمن شدند.ناخدای کشتی بیگل که او را به امریکای جنوبی برد با او خصومت ورزید و از تمام منابر کلیساهای انگلیس ندای دشمنی با او به گوش می رسید،حتا همسرش هم از عقاید او می ترسید.کالبد او در وست مینستر خفته است و نظرات او هنوز ساری و جاری است.

چی؟

دین ، آیین  ِ اعجاز است و سیاست مرام  ِ افسون. حریم  ِ معجزه پرورش  

بر بنای صدق است  و  حوزۀ سِحر آموزش  بر اصول ِ کاذب .  وقتی

پرورش کسی  بر صدق استوار شد  اعجاز  کمترین  توانایی اوست اما

وقتی  آموزش کاذب دید  شعبده  بیشترین دانش وی خواهد بود .

من می خوام داد بزنم و بگم که آسمان مال من است ولی نمی دانم چرا تو مخالفی؟

آخه بزرگ جان ( اسم دوست خیالیم ) چرا تو اینقدر به من گیر می دی و سین جیمم می کنی؟

نامه ای به خانم آسمان

آنگاه که در ازدحام ابرها ، در تکاپوی رسيدن به تکه ای از آسمان نيلگون هستم

 و قطره های باران گونه هايم را مرطوب می کند ، آمدنت را انتظار می کشم

هنگامی که معصوميت نگاه کودکيم را به تلاطم دريا و آمد  و رفت

 ماسه های  ساحلی می سپارم به آمدنت می انديشم  تو همواره از

 جاده روياهای  من عبور می کنی حتی وقتی که برگهای

سرخ  و زرد درختان سيب را نظاره ميکنم

 به بهار حضور تو اميدوارم.

با تشکر :  .:::ناصر رستمی :::.

از خدا خواهم كه چون من عاشق و زارت كند

در كمند زلف دلداري گرفتارت كند.